غزل ۳۴۷۴ - دیگر از پرده برون نغمه طنبور آمد
غزل ۳۴۷۸ - دلش از گریه من رنگ نمی گرداند
غزل ۳۴۸۰ - نه زر و سیم و نه لعل و نه گهر خواهد ماند
غزل ۳۴۸۱ - حسرت عمر، مرا در دل افگار بماند
غزل ۳۴۸۵ - در لب یار نهان عیش جهان ساخته اند
غزل ۳۴۸۷ - محض حرف است که او را دهنی ساخته اند
غزل ۳۴۸۸ - هر گروهی به دلیل دگر آویخته اند
غزل ۳۴۸۹ - عارفانی که ازین رشته سری یافته اند
غزل ۳۴۹۰ - عاقلانی که ز زنجیر تو سر وا زده اند
غزل ۳۴۹۴ - کیستند اهل جهان، بی سر و سامانی چند
غزل ۳۴۹۵ - ما به ساقی و حریفان به شراب افتادند
غزل ۳۴۹۶ - گر به شاهان جهان مسند عزت دادند
غزل ۳۴۹۹ - داروی بیهشی از جام صفاتم دادند
غزل ۳۵۰۰ - قدرت حرف گرفتند و زبانم دادند
غزل ۳۵۰۲ - از لب خشک مهیا لب نانم کردند
غزل ۳۵۰۳ - غنچه هایی که درین سبز چمن خنده زدند
غزل ۳۵۰۴ - سالکانی که قدم در ره جانانه زدند
غزل ۳۵۰۷ - اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند
غزل ۳۵۰۸ - روشنائی که درین دایره صاحب دیدند
غزل ۳۵۱۰ - نه همین اهل خرد آینه اسرارند