غزل ۳۵۶۴ - باغ در بسته ما دیده پوشیده بود
غزل ۳۵۶۶ - دل خالی ز هوس خلوت جانانه بود
غزل ۳۵۶۹ - باشد ایمن ز زوال آن که کمالش نبود
غزل ۳۵۷۱ - مکن از بخت شکایت که وبالش می بود
غزل ۳۵۷۲ - در خیالم اگر آن زلف پریشان می بود
غزل ۳۵۷۳ - نیست غیر از دل خود روزی مهمان وجود
غزل ۳۵۷۴ - می شود آب روان چون به رگ تاک رود
غزل ۳۵۷۷ - دل آگاه به هر شورشی از جا نرود
غزل ۳۵۷۸ - عارف از راه به سجاده تقوی نرود
غزل ۳۵۸۰ - رفت در خلوت مینا گل و بلبل آسود
غزل ۳۵۸۱ - جگر تشنه محال است که سیراب شود
غزل ۳۵۸۲ - از ملامت دل روشن گهران شاد شود
غزل ۳۵۸۹ - شوق را صبر محال است عنانگیر شود
غزل ۳۵۹۲ - گل بی خار درین غمکده کم سبز شود
غزل ۳۵۹۴ - از نظر دورکی آن خط بناگوش شود؟
غزل ۳۵۹۵ - باده در شیشه و پیمانه من سنگ شود
غزل ۳۵۹۶ - حرص را تشنگی افزون به زر و مال شود
غزل ۳۵۹۷ - باده کو تا به من آن تلخ زبان رام شود؟
غزل ۳۶۰۱ - راه مقصود طی از آبله پا نشود
غزل ۳۶۰۲ - مانع شور جنون سلسله پا نشود