غزل ۳۵۱۳ - عشرت روی زمین بی سر و پایان دارند
غزل ۳۵۱۴ - شیشه هایی که درستی ز شکستن دارند
غزل ۳۵۱۵ - گوشه گیران که ز ایام کناری دارند
غزل ۳۵۲۴ - غافلان رطل گران را به دو دم می نوشند
غزل ۳۵۲۶ - ساقی از جامی اگر خاطر ما شاد کند
غزل ۳۵۳۱ - در صدف چشم محال است گهر باز کند
غزل ۳۵۳۲ - آتش خشم به یاقوت مدارا چه کند؟
غزل ۳۵۳۴ - دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟
غزل ۳۵۳۵ - خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟
غزل ۳۵۴۰ - چرخ هرچند دل اهل هنر را شکند
غزل ۳۵۴۴ - درد را سوختگان تو به درمان ندهند
غزل ۳۵۴۵ - کاهلانی که درین ره به هوس می آیند
غزل ۳۵۴۶ - چه بهشتی است که آن بند قبا بگشایند
غزل ۳۵۴۸ - هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بود
غزل ۳۵۴۹ - هرکه خامش شود از حادثه آزاد بود
غزل ۳۵۵۰ - دل اهل نظر آن به که گرفتار بود
غزل ۳۵۵۴ - بنده حسن خداداد شوم همچو کلیم
غزل ۳۵۵۷ - می روشن گهران چهره گلفام بود
غزل ۳۵۶۲ - هرچه دیدیم درین باغ، ندیدن به بود
غزل ۳۵۶۳ - خانه دل به صفا از نظر بسته بود