فلسفه

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۰ - تا پیش پای بیند دور از تو دیده ی ما کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۳ - اشک کواکب نگر چرخ غم اندود را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۲۶ - بر سر خود می کند ویران سرای دیده را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۱ - که خریدی ز غم گردش دوران ما را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۴ - ترک چشمت می کند آماجگه محراب را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۷ - شهید آن قد رعنا وصیت کرد همدم را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۸ - قرار می برد از خلق آه و زاری ما کلیم کاشانی غزلیات غزل ۳۹ - با هر که بد شوی فکنی از نظر مرا کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۰ - از آن چشمی که می داند زبان بیزبانی را کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۷ - کی رفیقان ره خوف و رجارا دیده است کلیم کاشانی غزلیات غزل ۴۸ - نوبهار آمد دگر دنیا خوش و دلها خوشست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۴ - دائم گله چرخ دلاورد زبان چیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۵ - علاج عاشق دلگیر سیر بستان نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۶ - گر آه و ناله داری در ملک عشق بابست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۷ - ضعفم مدد ز قوت صهبا گرفته است کلیم کاشانی غزلیات غزل ۶۹ - عارف که جا بجز سر کوی فنا نساخت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۲ - صبرم حریف دوری طاقت گداز نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۳ - زان سینه چه راحت که ره زخم بدر نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۵ - سردمهریهای دوران را تلافی از تبست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۶ - یکرنگم و در کوی دو رنگیم وطن نیست