فلسفه

کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۷ - گر بقسمت قانعی بیش و کم دنیا یکیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۸ - بملک حسن که فیضی ز آشنائی نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۷۹ - یک شهر سنگدل را یک سخت جان بسست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۸۱ - آنکه زخمی از زبان او نخوردم سوسنست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۸۲ - از من غبار بسکه بدلها نشسته است کلیم کاشانی غزلیات غزل ۸۶ - هر قدم لغزیدنی فرش قدمگاه منست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۸۹ - جلوه ی پیچ و خم از موی کمر خواهد رفت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۰ - صبح شکفتگی ز شفق کم بهاترست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۱ - پیری رسید و موسم طبع جوان گذشت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۳ - آزادگی ز منت احسان رمیدنست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۵ - ما را طپیدن از غم دنیا شعار نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۶ - چمن ز سردی ایام برگ و بار گذاشت کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۷ - در شراب صحبت احباب زهر غفلتست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۹۸ - آن درد که استخوان شکن نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۱ - از کمی مشتری جنس سخن خوار نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۲ - تمام کاهش تن جمله آفت جانست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۴ - روزی طلب مکن تو چه دانی که آن کجاست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۰۷ - آن یار گزین که خشمگین نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۱۳ - تا نمی گریم چراغ دیده ام را نور نیست کلیم کاشانی غزلیات غزل ۱۱۶ - منم که تنگدلی باغ دلگشای منست