فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۸۸ - غنچه را برگ گل آیا در گریبان از کجاست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۸۹ - شد عمرها و شورش عشقم ز سر نرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۹۵ - کاروان اشک هرگه بی توام از دل گذشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۹۸ - راحتی ما را اگر می باشد از آزار ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۳ - خوش نیست به اهل طلب ایام لئیم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۵ - واقف کسی ز شیوه ی آن کج کلاه نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۶ - دلم به عشق ز آسیب فتنه آزاد است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۰۹ - با وجود صد هنر، لافم ز شعر دلکش است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱۰ - معنی رنگین به هر اندیشه نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۱۳ - در دشت جز غم تو مرا غمگسار نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۰ - از بهار وصلم امشب جیب و دامان پر گل است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۲۱ - مژده یاران را که یار از دست ما ساغر گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۳ - گر عاشقی، از گنه چه باک است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۷ - چون شحنه مرا پنجه ی تقدیر گرفته ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۸ - از مصلحت الفت به من پیر گرفته ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۳۹ - از عیش دل مرا چه رنگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۲ - هر کجا حرف تو آید به میان، گل گوش است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۳ - ز دیده اشک چکد روز وصل یار عبث سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۴ - با مدعی گذشته ام بر کنار بحث سلیم تهرانی غزلیات شماره ۳۴۶ - به من ز یاد رخ اوست گلستان محتاج