فلسفه

سعیدا غزلیات شماره ۵۶ - روشنگر زمان و زمین است آفتاب سعیدا غزلیات شماره ۷۲ - باده نوشی و غزلخوانی دیوانه بجاست سعیدا غزلیات شماره ۷۸ - هر آن دلی که به زلف بتی گرفتار است سعیدا غزلیات شماره ۸۰ - چون دل دلیل نیست تن و [دل] برابر است سعیدا غزلیات شماره ۸۲ - هر کجا مینا و جامی از می گلگون پر است سعیدا غزلیات شماره ۸۷ - دل ناخدای بحر تماشای دیگر است سعیدا غزلیات شماره ۸۸ - به پیش چشم من دریا چه چیز است سعیدا غزلیات شماره ۹۱ - هر شیوه‌ای که هست در اینجا، به جا خوش است سعیدا غزلیات شماره ۹۲ - از خس و خار حوادث قلب ما را کی صفاست سعیدا غزلیات شماره ۹۴ - بی ظرف را شراب شرربار، مشکل است سعیدا غزلیات شماره ۹۶ - آنچه می دانی تو در باطن نهان اظهار ماست سعیدا غزلیات شماره ۹۷ - آن خانه برانداز که خود راهبر ماست سعیدا غزلیات شماره ۹۸ - هر چیز که رو می دهد از ماست که بر ماست سعیدا غزلیات شماره ۹۹ - صافیدلی چو آینه در این زمان کم است سعیدا غزلیات شماره ۱۰۰ - آن آفرین جهان که نگهدار عالم است سعیدا غزلیات شماره ۱۰۳ - چه شور است این که در کاشانهٔ ماست سعیدا غزلیات شماره ۱۰۵ - در خانه ای که جای کسی نیست جای ماست سعیدا غزلیات شماره ۱۱۰ - عقل هندوی میفروش من است سعیدا غزلیات شماره ۱۱۱ - شرابخانهٔ معنی،‌دل بهوش من است سعیدا غزلیات شماره ۱۱۲ - فتادگی چو نگین، نقش دلنشین من است