صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۸۹۲ - به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچم
به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۴۸ - اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۳ - سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرست
سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرست جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۸۴ - بس فیض که از چلیم اندوخته ام
بس فیض که از چلیم اندوخته ام عطار نیشابوری : باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شماره ۱۹ - چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد
چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۱۷ - نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی
نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۸ - بارست خنده بر دل کلفت پرست من
بارست خنده بر دل کلفت پرست من ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۲۷ - یا رب در دل به غیر خود جا مگذار
یا رب در دل به غیر خود جا مگذار قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۳ - از چشمهسار چشمم از بس که نم برآید
از چشمهسار چشمم از بس که نم برآید مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۱ - ای قلب و درست را روایی
ای قَلْب و دُرُست را رَوایی امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۴ - آگاهی خسرو از عشق فرهاد
حکایت فاش گشت اندر زمانه فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن ویس رامین را
سمن بر ویس گفت ای بی خرد رام قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۱۸ - یارکی مراست رند و بذله گو
یارکی مراست رند و بذله گو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۰ - مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد
مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۷۵ - چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن
چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۲۲ - بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش
بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۳ - گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد
گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم
ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۴ - اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن
اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۵۰ - عهد شباب رفت و، نشد هیچ کار حیف!
عهد شباب رفت و، نشد هیچ کار حیف!
غزل ۳۸۹۲ - به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچم
به زلف سنبل وخط بنفشه کی پیچم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۳۴۴۸ - اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید
اهل دل اوست که در وسعت خلق افزاید صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۱۶۸۳ - سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرست
سپاه عقل کم و لشکر ایاغ پرست جویای تبریزی : رباعیات
شماره ۸۴ - بس فیض که از چلیم اندوخته ام
بس فیض که از چلیم اندوخته ام عطار نیشابوری : باب سی و ششم: در صفت چشم و ابروی معشوق
شماره ۱۹ - چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد
چون غمزهٔ تو جادویی آغاز نهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۸۱۷ - نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی
نیست پروای بهارم، من و کنج قفسی صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۸۸ - بارست خنده بر دل کلفت پرست من
بارست خنده بر دل کلفت پرست من ابوسعید ابوالخیر : رباعیات
رباعی ۳۲۷ - یا رب در دل به غیر خود جا مگذار
یا رب در دل به غیر خود جا مگذار قدسی مشهدی : غزلیات
شماره ۱۵۳ - از چشمهسار چشمم از بس که نم برآید
از چشمهسار چشمم از بس که نم برآید مولوی : غزلیات
غزل ۲۷۷۱ - ای قلب و درست را روایی
ای قَلْب و دُرُست را رَوایی امیرخسرو دهلوی : خسرو و شیرین
بخش ۲۴ - آگاهی خسرو از عشق فرهاد
حکایت فاش گشت اندر زمانه فخرالدین اسعد گرگانی : ویس و رامین
پاسخ دادن ویس رامین را
سمن بر ویس گفت ای بی خرد رام قاآنی شیرازی : غزلیات
غزل ۱۸ - یارکی مراست رند و بذله گو
یارکی مراست رند و بذله گو صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۴۳۱۰ - مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد
مجنون عنان به مردم عاقل نمی دهد صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۳۷۵ - چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن
چون آفتاب و ماه نظر را بلند کن سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۲۲۲ - بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش
بر طرف قمر نهاده مشک و شکرش صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۲۳۶۳ - گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد
گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۷۸ - ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم
ز بس نومیدی، از امیدهای خویشتن دیدم صائب تبریزی : غزلیات
غزل ۶۴۲۴ - اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن
اندیشه زاد از سر بی مغز بدر کن واعظ قزوینی : غزلیات
شماره ۴۵۰ - عهد شباب رفت و، نشد هیچ کار حیف!
عهد شباب رفت و، نشد هیچ کار حیف!