انتقاد اجتماعی

عرفی شیرازی غزلها غزل ۱۹۰ - خوبان که به هم گرمی بازار فروشند عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۰۳ - دگر خلوت به عشرت خانهٔ خمّار می باید عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۰۹ - تا به کی عمر به افسوس و جهالت برود عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۱۰ - فغان کز سینه دائم آه بی تاثیر می زاید عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۳۰ - مدعی باز ملولست و بلایی دارد عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۳۴ - عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۴۱ - چون سنگ وفا به دست گیرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۴۶ - هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۴۸ - مقیم کعبه که عیب شرابخانه کند عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۶۳ - جماعتی که به ناموس ونام می گفتند عرفی شیرازی غزلها غزل ۲۷۳ - خوبان شهر بین که در این مسکن من اند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۰۵ - ترسم از اهل ورع، شوق شرابم بکشند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۰ - عیدی چنین، که زاهد، اندوه دین ندارد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۶ - لب حرف شفا گفت، دلِ سوخته تب کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۱۸ - غم چو شبخون می زند، هان دوستان لشگر کنید عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۲۷ - تا چند به زنجیر خرد بند توان بود عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۲۹ - در ملک عشق هر که شهیدش نمی کنند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۳۶ - از مرگ من آن عشوه نما را که خبر کرد عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۳۸ - بگو که نغمه سرایان عشق خاموشند عرفی شیرازی غزلها غزل ۳۴۶ - گشتم اندر دل خوبان، همه خوبان خودند