شماره ۸۶ - ز لوح حکمت اندیشان بگو خونین درونان را
شماره ۱۰۰ - افتاده دو عالم ز نظر، دیدهٔ ما را
شماره ۱۰۱ - چون گرد باد حیرت، از خود رهاند ما را
شماره ۱۰۲ - ساقی دوباره پر کن، از باده گوی ما را
شماره ۱۰۹ - مکش چون دورگردون بر رخم داغ جدایی را
شماره ۱۱۲ - تو اگر به شعله شویی خط سرنوشت، ما را
شماره ۱۱۷ - در دل تنگ بود جلوهٔ جانان ما را
شماره ۱۱۸ - مزار فیض بخش ماست گلگشت چمن ما را
شماره ۱۲۰ - شنیدم در قفس از شاخساران شور بلبل را
شماره ۱۲۲ - شهیدان تو را ای نونهال سرگرانیها
شماره ۱۳۵ - ز خورشید قیامت گر کنم بالین سر خود را
شماره ۱۵۹ - تا تشنه به خون، نرگس مستانه ی یار است
شماره ۱۶۲ - عهد پیرانه سری، عشق جوان افتاده ست
شماره ۱۶۶ - از بس که تو را خوی، به عشاق گران است
شماره ۱۷۰ - هزار رنگ گل داغ در کنار من است
شماره ۱۸۲ - دیده تا بر هم زدم سامان باغ از دست رفت
شماره ۱۸۳ - قدح تا گرفتم بهاری به سر رفت
شماره ۱۸۵ - نه تنها گل گریبان چاک بازار است از دستت
شماره ۲۰۲ - کام، آشنا به ماحضر روزگار نیست
شماره ۲۲۳ - در طینتم از بس که رگ و ریشه، وفا داشت