شماره ۴۳۵ - خدا در ماتم آسودگی شادم نگهدارد
شماره ۴۳۸ - چشمت چرا حریف شرابم نمی کند؟
شماره ۴۴۱ - از عشق، تن سوخته جانان گله دارد
شماره ۴۴۸ - نه تاب دوری و نه طاقت دیدار می باشد
شماره ۴۵۰ - ساقی به حریفان خط جامی نفرستاد
شماره ۴۵۳ - با خاطر افسرده دلان چند توان بود؟
شماره ۴۶۵ - چه شد یا رب که ابر نوبهاران برنمی خیزد؟
شماره ۴۸۴ - من از دل و دین باختگانم چه توان کرد؟
شماره ۴۹۰ - خوشا دمی که مرا دیده از غبار برآید
شماره ۴۹۵ - به سنگ حادثه خونم چو پایمال شود
شماره ۵۱۰ - عیش ار به دل آبله ناکم گذرانند
شماره ۵۱۲ - من چشمم و عالم همه خار است ببینید
شماره ۵۱۶ - چون شمع ز خود گرم شتابم به دمی چند
شماره ۵۲۰ - فسانهٔ شب غم را چراغ می فهمد
شماره ۵۲۶ - دستان زن عشرتکده، فریاد نداند
شماره ۵۴۳ - از کمال خویش نالم نی ز جور روزگار
شماره ۵۵۱ - ای عشق، خون دیده مرا در ایاغ ریز
شماره ۵۵۵ - جز خون به بزم ما می نابی ندید کس
شماره ۵۵۶ - دلها ز جلوه خون شد و یاری ندید کس
شماره ۵۶۲ - ای ساقی صبوح نجات از خمار بخش