شماره ۲۲۶ - گل خزان زده ام، زندگی ملال من است
شماره ۲۴۰ - مژگان سرکشت، رگ جان ها گرفته است
شماره ۲۴۴ - چون صبح به بر، دیدهٔ من پیرهنی داشت
شماره ۲۵۸ - عشق است به دل شور بیابان قیامت
شماره ۲۶۴ - بی کس تر ازین عاشق دل خسته کسی نیست
شماره ۲۷۱ - غبار کلفت ایام، آشنا نگذاشت
شماره ۲۷۵ - تو را نمودم و گفتم به دل، که یار این است
شماره ۲۷۷ - خورشید به حسن یار من نیست
شماره ۲۷۸ - هر چه بستیم و گشودیم عبث
شماره ۳۰۱ - عشق سرکش، به فغان، زین دل ناشاد آمد
شماره ۳۰۶ - تاکی ز جوی هر مژه ام اشک و خون رود
شماره ۳۱۲ - مرا آزادگی شیرازهٔ آمال می باشد
شماره ۳۲۶ - افزود خواب غفلت جاهل چو پیر شد
شماره ۳۴۸ - خوبان به ره مهر و وفا پا نگذارند
شماره ۳۶۳ - کشم چو آه، دل ناتوان بیاساید
شماره ۳۶۹ - لب تشنهٔ تیغیم، ز کوثر چه گشاید؟
شماره ۳۸۶ - امشب که از فروغ رخش، لاله داغ بود
شماره ۴۰۳ - دل بی جهت شکایتی از روزگار کرد
شماره ۴۱۴ - اشکم نمک به دامن ناسور می کند
شماره ۴۳۰ - بیان روشنی چون شمع دارم خصم جان خود