اندوه

اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۰ - شادمان از وصل جانان بخت ما هرگز نبود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۱ - کس عشوه خونخواری او را نشناسد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۴ - در عشق اگر از کشته شدن مرد بماند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۷۵ - چند چراغ آه من عمر مرا تبه کند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۸۸ - کی سگت از استخوان من شکار من شود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۹۱ - افغان که درد ما بدوا کم نمی شود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۹۳ - تا من از مادر نزادم غم کا زاییده شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۵۹۵ - با جان چو شد سرشته غم عشق چون رود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۰۴ - چو نافه تا جگرم غرق خون نخواهد شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۱۳ - دل ز جور فلک بجان آمد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۱۸ - مرا ز هجر بهشتی رخی بجان دارد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۲۲ - گر صد هزار رنج و تعب باغبان برد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۳۳ - در ره دوست که باشد؟ که جفایی نکشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۳۴ - مرا دردی است کز درمان کس تسکین نخواهد شد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۳۸ - با من رقیب دون کسی از همدمی نشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴۰ - چون غنچه بیدل تنگیی کسرا لبی خندان نشد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴۶ - سایه کی بر خاک من آن سر و چالاک افکند اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۴۸ - من مجنون نمی یابم کسی محرم به حال خود اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۵۳ - غم و فرح بمن می پرست میگذرد اهلی شیرازی غزلیات شماره ۶۶۲ - دوستان چون میرم آن خشت درم بالین کنید