تصوف

بابافغانی غزلیات شماره ۶۶ - گل خود روی مرا بوی بنی آدم نیست بابافغانی غزلیات شماره ۷۱ - غریب کوی تو بی ناله ی حزین ننشست بابافغانی غزلیات شماره ۱۱۷ - ای آنکه همه سوختنت از پی کامست بابافغانی غزلیات شماره ۱۱۹ - نیست بیرون و درونم ذره یی خالی ز دوست بابافغانی غزلیات شماره ۱۶۷ - محتسب گر بدر میکده مانع نشود بابافغانی غزلیات شماره ۱۸۳ - گلی که از نفسش مشک ناب بگدازد بابافغانی غزلیات شماره ۲۰۵ - ز بیرحمی چو آن گل پیرهن دور از بر من شد بابافغانی غزلیات شماره ۲۱۶ - عشق آمد و هوای صف طاعتم نماند بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۳ - گلرخان بر سر خاکم چمنی ساخته اند بابافغانی غزلیات شماره ۲۲۸ - دود از دل من باده ی گلرنگ برآورد بابافغانی غزلیات شماره ۲۳۱ - صبحی بمن آن شاخ گل از خواب نخیزد بابافغانی غزلیات شماره ۳۲۱ - خیز ای ندیم و مجمره ی عود برفروز بابافغانی غزلیات شماره ۳۳۹ - بغایت تلخ گفتارست در می لعل میگونش بابافغانی غزلیات شماره ۳۵۸ - عاشقانرا نه گل و باغ و بهارست غرض بابافغانی غزلیات شماره ۳۶۸ - یارم اگر بمهر کشد یا بکین چه باک بابافغانی غزلیات شماره ۳۹۷ - بس بینوا ز ساقی خود دور مانده ام بابافغانی غزلیات شماره ۴۰۳ - ما نخل خرد از بن و پیوند شکستیم بابافغانی غزلیات شماره ۴۰۹ - ما رند خراباتی و معشوق پرستیم بابافغانی غزلیات شماره ۴۳۷ - ما باده را بنغمه ی ناهید خورده ایم بابافغانی غزلیات شماره ۴۴۰ - دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتم