غزل ۴۳۲ - ما دست دل ز چشمهٔ بهبود شسته ایم
غزل ۴۳۴ - از مردن دشوار من است آن مژه پر نم
غزل ۴۴۲ - چند از این ششدر غم فال گشادی بزنیم
غزل ۴۴۵ - قدح دمید لبالب، خراب گو شده باشم
غزل ۴۴۶ - به سهو ار توبه از می کردم و دیر مغان بستم
غزل ۴۴۸ - گلی ناچیده بویی ناکشیده زین چمن رفتم
غزل ۴۵۲ - ما لذت فقریم، سخا را نشناسیم
غزل ۴۵۴ - از شش جهتم شکوه زند موج خموشم
غزل ۴۵۸ - خوش آن جهان چو من از داغ دل کباب شوم
غزل ۴۶۱ - صد شکر کز حلاوت هستی گذشته ایم
غزل ۴۶۴ - گاهی مصیبت خود، گاهی ملال مردم
غزل ۴۸۱ - دلی از نقشبندی های عشق آزاد می خواهم
غزل ۴۸۴ - تا به کی همره اندیشهٔ باطل باشم
غزل ۴۸۸ - تنها نه دلق خود به می ناب شسته ایم
غزل ۴۹۱ - تا کی به حرم تشنه لب و مضمحل افتم
غزل ۴۹۶ - خوش آن مستی که باشد دوست پند آموز و دشمن هم
غزل ۴۹۸ - می فروشم راحت و عشق ستمگر می خرم
غزل ۵۰۲ - ما جام درد با دف و نی کم کشیده ایم
غزل ۵۰۳ - هر متاع فتنه کز عشق ستمگر می خرم
غزل ۵۰۵ - مستیی کو که خرد را ز جنون دل شکنیم