بخش ۱۱ - در بیابان شوق و عشق و احوال و اطوار عاشقان و مشتاقان جانباز با سوز و نیاز و اشارت به آنکه زاد این سفر پر خطر عجز است و بیچارگی و شکست و نیستی و منع طمطراق خودی
شمارهٔ ۳۷ - در زمان معزولی در شکایت از روزگار سروده
غزل ۱۷ - عزت دیگر بود در دامن صحرا مرا
غزل ۲۷ - من آن صیدم که آزادی هوس باشد مرا
غزل ۳۱ - که خریدی ز غم گردش دوران ما را
غزل ۳۵ - ز آه گرمی آتش زنم سراپا را
غزل ۵۴ - دل پس از طوف حرم بر در میخانه نشست
غزل ۶۳ - ابر را دیدیم چون ما چشم گریانی نداشت
غزل ۶۴ - دائم گله چرخ دلاورد زبان چیست
غزل ۶۵ - علاج عاشق دلگیر سیر بستان نیست
غزل ۸۱ - آنکه زخمی از زبان او نخوردم سوسنست
غزل ۱۰۲ - تمام کاهش تن جمله آفت جانست
غزل ۱۰۶ - بعد وارستگیم سوز تو در تن باقیست
غزل ۱۱۲ - آهم ز سرکشی بتلاش اثر نرفت
غزل ۱۲۲ - دل کار خود به طالع ناساز واگذاشت
غزل ۱۳۱ - اگر ز هستی ما نام بینشانی هست
غزل ۱۳۳ - در مزرع بختم اثر نشو و نما نیست
غزل ۱۳۹ - نخل قد تو را چون، صورت نگار جان بست
غزل ۱۵۶ - عاقل سپر زخم زبان گوش گران یافت
غزل ۱۶۹ - دلها بیک نظاره ز نظارگان گرفت
دسترسی سریع
صفحات برجسته
گشت و گذار
با گوهرین
۱۳۹۵ - ۱۴۰۵
