شماره ۴۲۵ - هر دم آرایش آن عارض چون گل کشدم
شماره ۴۲۸ - غمت خوردم که روزی با تو چون گل همنفس باشم
شماره ۴۲۹ - روز نوروزست و دل درد تو دارد سوز هم
شماره ۴۳۰ - هر زمان با خود خیال آن رخ گلگون کنم
شماره ۴۳۱ - کی بود ای گل که تنگت در دل شیدا کشم
شماره ۴۳۲ - مدام از آتشی آشفته حالم
شماره ۴۳۹ - شبی که در نظر آن طره ی خمیده کشم
شماره ۴۴۰ - دشمن شدی بیکدمه زاری که داشتم
شماره ۴۴۱ - تمام عمر اگر بر قبله ی طاعت جبین سایم
شماره ۴۴۳ - چونی هر چند از درد جدایی ناتوان رنگم
شماره ۴۴۵ - امیدم این نبود کزین در خجل روم
شماره ۴۴۶ - چنین تا کی بحسرت سوی آن گلپیرهن بینم
شماره ۴۴۷ - کند در دل نشیمن آن پری در دیده منزل هم
شماره ۴۴۸ - نمودی روی گرم خویش و عاشق ساختی بازم
شماره ۴۴۹ - خوش آنکه بیخبر از جام آرزوی تو باشم
شماره ۴۵۰ - بحالی بس عجب شب زان جوان سرخوش افتادم
شماره ۴۵۲ - ز دل جز خون نشان در چشم بیحاصل نمی یابم
شماره ۴۵۳ - چه باشد عاشقی خود را بغمها مبتلا کردن
شماره ۴۵۶ - هر دم از بزم طرب آن دلنواز آید برون
شماره ۴۵۷ - بسوی درد از گلشن افلاک می آید برون