شماره ۴۴۶ - گر حسن و دلبری بتو مهپاره داده اند
شماره ۴۴۷ - وصلش نماند و تلخی زهر فراق ماند
شماره ۴۴۸ - در عرق شد چو رخش ز آتش می تابی خورد
شماره ۴۵۵ - خوبان دل گرم و نفس سرد چه دانند؟
شماره ۴۵۶ - در چنگ غمت سخت اسیرم چه توان کرد؟
شماره ۴۵۷ - هرکه مست تو نشد جام شرابش ندهند
شماره ۴۵۹ - تو آفتابی و شوق تو ناتوانم کرد
شماره ۴۶۰ - ایکه رخسارت ز روی لاله آب و رنگ برد
شماره ۴۶۱ - قومی نشسته با تو و می نوش میکنند
شماره ۴۶۲ - شدم هلاک و ز من جز دریغ و درد نماند
شماره ۴۶۴ - مجنون شوم و وارهم از بوالهوسی چند
شماره ۴۶۵ - کجا با آن طبیب جان حریفان حال من گویند
شماره ۴۶۷ - باز شمعم خانه روشن، کوری اغیار کرد
شماره ۴۷۰ - مشنو که بی تو ناله زارم هوس نماند
شماره ۴۷۱ - فلک بدور تو طفلی که در وجود آورد
شماره ۴۷۴ - دور فلک که جام مرادم نمیدهد
شماره ۴۷۵ - عرش و معراج نه در خورد من زار بود
شماره ۴۷۶ - چو دل به وصل دهم جوریار نگذارد
شماره ۴۸۰ - نیست جان رفتن که نور از چشم روشن میرود
شماره ۴۸۱ - هرگز غبار حسرت دور از دلم نشد