غزل ۱۴۱ - لطف جانبخش تو جانم ز عدم باز آورد
غزل ۱۴۲ - باد سحر از کوی تو بویی به من آورد
غزل ۱۴۳ - جز نقش صورتت دل، نقشی نمیپذیرد
غزل ۱۴۵ - دل برد دلبر و در دام بلاش اندازد
غزل ۱۴۶ - گر وقت سحر، بادی از کوی تو برخیزد
غزل ۱۴۸ - گل فردوس چه باشد که به روی تو رسد
غزل ۱۴۹ - جانم رسید از غم به جان، گویی به جانان کی رسد؟
غزل ۱۵۰ - دلی که شیفته یار دلربا باشد
غزل ۱۵۱ - بر منت ناز و ستم، گرچه به غایت باشد
غزل ۱۵۲ - ما را که شور لعلش، در سر مدام باشد
غزل ۱۵۴ - صنمی اگر جفایی کند آن جفا نباشد
غزل ۱۵۵ - ما را به جز خیالت، فکری دگر نباشد
غزل ۱۵۶ - مستور در ایام تو معذور نباشد
غزل ۱۵۷ - دل شکسته من تا به کی حزین باشد؟
غزل ۱۵۸ - هر سینه کجا محرم اسرار تو باشد؟
غزل ۱۵۹ - مجموع درونی که پریشان تو باشد
غزل ۱۶۰ - چو زلف آن را که سودای تو باشد
غزل ۱۶۱ - خوش دولتی است عشقت تا در سر که باشد
غزل ۱۶۲ - مرا که چون تو پری چهره دلبری باشد
غزل ۱۶۳ - شبهای فراقت را، آخر سحری باشد