غزل ۳۰۱ - دل من زنده میگردد به بوی وصل دلداران
غزل ۳۰۳ - سرو من سنبل تر بر زده بر گل پرچین
غزل ۳۰۴ - مسکین تنم به بویت، خو کرده است با جان
غزل ۳۰۵ - هر که را مقصود، حسن عارض است از دلبران
غزل ۳۰۶ - ای چین سر زلفت، ماوای دل سلمان
غزل ۳۰۸ - تا کی آخر خاطر اندر بند هجران داشتن؟
غزل ۳۰۹ - نخواهم از سر کویش، به صد چندین جفا رفتن
غزل ۳۱۰ - خجالت دارم از کویت، ز بس درد سر آوردن
غزل ۳۱۱ - خیال خود همه باید، ز سر به در کردن
غزل ۳۱۷ - نو بهار است ای صنم، عیش بهار آغاز کن
غزل ۳۱۸ - جز بند زلفش ای دل دیوانه جا مکن
غزل ۳۲۰ - ای وصالت آرزوی جان غم فرسود من
غزل ۳۲۱ - بیخ عشق تو نشاندند بتا! در دل من
غزل ۳۲۲ - ای غبار خاک پایت توتیای چشم من
غزل ۳۲۳ - ای درد عشق دل شکنت، آرزوی من
غزل ۳۲۴ - قدم خمیده گشت، ز بار بلاست این
غزل ۳۲۵ - خوش آمدی، ز کجا میروی؟ بیا بنشین
غزل ۳۲۷ - هندوی زلف سرکشت با تو نشسته روبرو
غزل ۳۲۸ - با آنکه آبم بردهای، یکباره دست از ما مشو
غزل ۳۲۹ - آمد آن خسرو خوبان جهان از باکو