غزل ۲۱۴ - گرز خورشید جمالت ذرهای پیدا شود
غزل ۲۱۵ - آن که باشد که تو را بیند و عاشق نشود؟
غزل ۲۱۶ - دل ز وصل او نشان بینشانی میدهد
غزل ۲۱۷ - یار دل میجوید و عاشق روانی میدهد
غزل ۲۱۸ - بگذار تا ز طرف نقابت شود پدید
غزل ۲۱۹ - دل پی دلدار رفت و دیده چو این حال دید
غزل ۲۲۰ - مانده یک ذره از آن دل که هوای تو گزید
غزل ۲۲۱ - ما رقمی میکشیم، تا به چه خواهد کشید
غزل ۲۲۲ - چه نویسم که دل از درد فراقت چه کشید؟
غزل ۲۲۴ - مرا از آینهٔ سخت روی سخت آید
غزل ۲۲۵ - بگو ای ماه تا ساقی ز می مجلس بیاراید
غزل ۲۲۷ - چو چشمت هرگزم چشمی به چشمم در نمیآید
غزل ۲۲۹ - صفت خرابی دل، به حدیث کی درآید؟
غزل ۲۳۰ - وصلت به جان خریدن، سهل است، اگر برآید
غزل ۲۳۲ - مرا که نقش خیال تو در درون آید
غزل ۲۳۳ - یار میآید و در دیده چنان میآید
غزل ۲۳۴ - چو رویت هرگزم نقشی به خاطر در نمیآید
غزل ۲۳۶ - ای عمر باز رفته، نمیآیی از سفر
غزل ۲۳۷ - پرده از رویش ای صبا بردار!
غزل ۲۴۰ - زین پیش داشت یار غم کار و بار یار