غزل ۱۹۱ - دلی چو مشعل حسن تو فرد می خیزد
غزل ۱۹۲ - هنوز خسته دلم راه عدم می زد
غزل ۱۹۶ - گره در کام دل از بخت زبون نگشاید
غزل ۲۰۱ - آن مست ناز کز نگهش می فرو چکد
غزل ۲۰۶ - کسی که رو به حریم رضا نمی آرد
غزل ۲۰۸ - تا بود سراسیمه دلم در به دری بود
غزل ۲۱۳ - تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود
غزل ۲۱۴ - کسی که دل به وفای تو عشوه کیش نهاد
غزل ۲۱۵ - زندانی شوق تو به گلزار نگنجد
غزل ۲۱۶ - کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند
غزل ۲۱۷ - آنان که غمت مایهٔ افسانه نسازند
غزل ۲۲۰ - خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد
غزل ۲۲۶ - حدیث عشق جان فرسا بگویید
غزل ۲۲۸ - اهل وفا که آتش ما تیز می کنند
غزل ۲۳۱ - کرشمه دست در آغوش نوشخند تو باد
غزل ۲۳۶ - با محبت گهر عجز و نیاز افشاند
غزل ۲۳۷ - برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد
غزل ۲۴۳ - نگرفتم از تو جامی، سرم این خمار دارد
غزل ۲۴۷ - هم نوای بلبل و هم صوت زاغم می گزد
غزل ۲۴۹ - نسیم صبح چو برگ سمن فروریزد