شماره ۵۲۵ - بدآموز وفا کی قدر ناز یار می داند؟
شماره ۵۲۷ - به سینه چون مژهٔ او سنان بجنباند
شماره ۵۲۸ - خمش زخوی تو عاشق بود زبانش و لرزد
شماره ۵۲۹ - از یاد شکّر خنده اش، تلخی هجران شد لذیذ
شماره ۵۳۲ - برکف، دل سی پارهٔ عشّاق نگهدار
شماره ۵۳۳ - کام طمع ز لذت دنیا نگاه دار
شماره ۵۳۴ - ای دل، به ناله از جگر خاره خون برآر
شماره ۵۳۷ - بی تو در پیرهن نامیه، خار است بهار
شماره ۵۳۸ - سبز شد خط لبّ یار، بهار است بهار
شماره ۵۳۹ - هر سو به جلوه بردی، صبر و قرار دیگر
شماره ۵۴۰ - من خراباتیم ای شوخ، مرا یار مگیر
شماره ۵۴۱ - می کند دل در خم زلف تو زاری بیشتر
شماره ۵۴۲ - ساقی به لبم بادهٔ پالیده فروبار
شماره ۵۴۴ - داریم به کف زلفی، محشر به کمین اندر
شماره ۵۴۶ - عشق آشنا شد شمع من، طبع هوا خواهش نگر
شماره ۵۴۷ - سحر ز بستر نسرین سبک عنان برخیز
شماره ۵۴۸ - صبح از اثر چغانه برخیز
شماره ۵۴۹ - یا از سر روزگار برخیز
شماره ۵۵۲ - با یار نیست دوری ما راکمی هنوز
شماره ۵۵۳ - ز ترکتازی آن نازنین سوار هنوز