شماره ۵۵۴ - به عجز من بنگر وز غرور یارمپرس
شماره ۵۵۵ - جز خون به بزم ما می نابی ندید کس
شماره ۵۵۷ - بی مطرب و می چشم تری را چه کند کس؟
شماره ۵۵۸ - جلوهٔ ناز تو ای سرو روان ما را بس
شماره ۵۵۹ - شب سودازدگان زلف پریشان تو بس
شماره ۵۶۰ - ای طرّه برافشانده، خدا را ز گدا پرس
شماره ۵۶۱ - تلخ از لبت، ای خسرو خوبان به گدا بس
شماره ۵۶۳ - گر نشد جان و دلم از رخ زیبای تو خوش
شماره ۵۶۵ - برقع طرف نگردد، با آتشین عذارش
شماره ۵۶۶ - پشتم چو تیغ خم شد، از بار جوهر خویش
شماره ۵۶۷ - دارم ز داغ دل چمنی در کنار خویش
شماره ۵۷۰ - شادیم که شد جهان فراموش
شماره ۵۷۲ - آمد شبی به خوابم، آن ماه پرنیان پوش
شماره ۵۷۳ - آیا همای تیر تو جوید نشان خویش؟
شماره ۵۷۴ - کرده ام خاک در میکده را بستر خویش
شماره ۵۷۶ - یک دم به مزد دیده شب زنده دار خویش
شماره ۵۷۷ - فکندم دل به کوثر از زلال لعل نوشینش
شماره ۵۷۸ - بود یارم غم دیرینهء خویش
شماره ۵۷۹ - قیامت شد به پا از جلوه نوخیز شمشادش
شماره ۵۸۰ - چو موج می جدا از باده نتوان کرد پیوستش