شماره ۵۷۱ - عشق از سرم چو شور ز میخانه کم نشد
شماره ۵۷۳ - خطش به تازه باعث ناز و نیاز شد
شماره ۵۷۴ - سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد
شماره ۵۷۶ - جز خم می کو کسی تا چاره ی پیری کند
شماره ۵۷۷ - چه رنگ ها که ازین سیمتن شکسته شود
شماره ۵۷۸ - ننگ مستی تا به کی قدر کمالم بشکند
شماره ۵۷۹ - ای دریده ز تو گل پیرهن خون آلود
شماره ۵۸۰ - از قفای زلف مشکین تو عنبر می دود
شماره ۵۸۱ - اضطراب دلم از شوق تو دیدن دارد
شماره ۵۸۲ - گل پی نکهت او دست دعا کرد بلند
شماره ۵۸۳ - در ره عشق بتان جان ز بلا نتوان برد
شماره ۵۸۴ - ز بالین همنشینم هر نفس غمناک برخیزد
شماره ۵۸۵ - چه عیش ها که اسیران به وصل ساز کنند
شماره ۵۸۷ - اهل میخانه گلاب از گل صهبا گیرند
شماره ۵۸۸ - جان فراوان است اگر جانانه ای پیدا شود
شماره ۵۸۹ - می تا به کی ز رنگم، در زیر ننگ باشد
شماره ۵۹۰ - از جهان هرکه چو ما خرقه بدوشان گذرد
شماره ۵۹۲ - رهنمای مقصد هرکس توکل می شود
شماره ۵۹۳ - نگذرد فتنه ز راهی که پی او باشد