شماره ۵۹۵ - برای طعنه ی ما این همه چه در جوشند
شماره ۵۹۸ - زین گلستان تا قیامت، جوش بلبل کم مباد
شماره ۶۰۰ - خروش فتنه ای از روزگار می آید
شماره ۶۰۱ - پرتوی هردم به دل فیض الهی افکند
شماره ۶۰۲ - دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
شماره ۶۰۴ - می کشان روی تمنا کی به زمزم می نهند
شماره ۶۰۶ - می بده ساقی که حسن باغ و بستان می رود
شماره ۶۰۷ - چو گل به آب روان شد، چو می به تاب آمد
شماره ۶۰۸ - آیینه را چو نوبت دیدار می رسد
شماره ۶۰۹ - ای خوش آن روز که آن سیب ذقن سبز شود
شماره ۶۱۲ - نه همین تنها مرا چون شمع، آتش قوت کرد
شماره ۶۱۳ - دل من ناله ز شوق تو پر آشوب کند
شماره ۶۱۴ - پیاله چون به من از دست او حواله شود
شماره ۶۱۵ - ز فیض شمع رخت ذره آفتاب شود
شماره ۶۱۶ - دل در طلب چه گوش به صوت درا کند
شماره ۶۱۷ - هر طرف جلوه کند، روی به ما بنماید
شماره ۶۲۰ - از بس که مرا بخت زبون شور برآمد
شماره ۶۲۲ - به یاد زلفت از هر سینه بوی مشک می آید
شماره ۶۲۴ - قدم هر کس به راه او نهد منزل نمی خواهد
شماره ۶۲۵ - سایه ی بخت، مرا افسر شاهی باشد