شماره ۴۹۷ - کسی را در فغان ناله چون محبوب می خواهد
شماره ۴۹۸ - نسیم صبحدم از موسمی نوید دهد
شماره ۵۰۱ - روز بی معشوق و شب بی جام گلگون می رود
شماره ۵۰۲ - یک تن به جهان خاطر وارسته ندارد
شماره ۵۰۳ - یاد ایامی که بلبل چون من محزون نبود
شماره ۵۰۵ - چو می فروش به مینا شراب ناب کند
شماره ۵۰۶ - هر که دلتنگ است کی در عشق چون من می شود
شماره ۵۰۷ - چو حسن پرده گشا از پی نظاره شود
شماره ۵۰۸ - کار من خراب ندانم کجا رسد
شماره ۵۰۹ - فلک دایم به قصد مردم وارسته می گردد
شماره ۵۱۲ - کجاست عشق که آتش فروز آه شود
شماره ۵۱۸ - ساقی دلگشای ما آمد
شماره ۵۱۹ - از نکهت تو باده ره هوش می زند
شماره ۵۲۰ - دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
شماره ۵۲۳ - ز دست رفت دل و در پی شراب افتاد
شماره ۵۲۵ - فغان کز دیر، زاهد سبحه را بگسسته می آرد
شماره ۵۲۷ - لاله ای هرجا که بیند، داغ ما روشن شود
شماره ۵۲۹ - کرده ام در گوشه ی ایران قناعت کار خود
شماره ۵۳۰ - خنده ی شوخ تو فرصت به تغافل ندهد
شماره ۵۳۱ - صبرم از درد تو تکلیف مداوا می کند