شماره ۱۲۳ - عمری است سرو تا به وفا ایستاده است
شماره ۱۲۵ - ز بس به راه تو دل بر سر دل افتاده است
شماره ۱۲۶ - چشم او در بردن دل بی گناه افتاده است
شماره ۱۲۷ - غم دماغم را پریشان کرده است
شماره ۱۲۸ - غافل از دین شیوهٔ خود رسم و آیین کرده است
شماره ۱۳۰ - هوشیار ای دل که او مست می ناب آمده است
شماره ۱۳۲ - عندلیب روح را تن آشیان گردیده است
شماره ۱۳۳ - در محیط دین ز بس کشتی تبه گردیده است
شماره ۱۳۴ - هر گوهر سخن که به ساحل رسیده است
شماره ۱۳۵ - نور شکوه حق ز مقابل رسیده است
شماره ۱۳۶ - عالم ز دستگاه کمالش نمونه ای است
شماره ۱۳۷ - جنت ز سر کوی تو یک صحن خرابی است
شماره ۱۳۸ - دلم به تیر ملامت نشانهٔ عجبی است
شماره ۱۳۹ - گریه در بزم یار، بی ادبی است
شماره ۱۴۰ - گل مست و بلبلان شاد امروز روز خوبی است
شماره ۱۴۱ - آفتاب از نفس صبح قیامت اثری است
شماره ۱۴۲ - گرچه زلفت به میان بسته به یک زنجیری است
شماره ۱۴۳ - گردون، گلیم کهنهٔ غمخانهٔ کسی است
شماره ۱۴۴ - چاک پیراهن یار و نظر پاک، یکی است
شماره ۱۴۵ - کرم عام تو با محرم و بیگانه یکی است