شماره ۱۳۴ - باز امشب ناوک آن غمزه بر ما پرکش است
شماره ۱۳۵ - رفیق راه طلب، راه را رفیق خوش است
شماره ۱۳۸ - در دلت آن نه رشته امل است
شماره ۱۳۹ - گردباد از خودنمایی، روز وشب پا درگلست
شماره ۱۴۰ - روزگار جامه دیبا و فرش مخمل است
شماره ۱۴۱ - صفای چهره گلگون او سراب دل است
شماره ۱۴۲ - تا عکس گل روی تو در چشم تر ماست
شماره ۱۴۳ - فکر زلفش، در ره دیوانگی شبگیر ماست
شماره ۱۴۵ - هست خفت گرمی یاران بهر کو آدم است
شماره ۱۴۶ - بهار گلشن آن روی چون سمن، شرم است
شماره ۱۴۷ - خانه بردوشیم ما، کنج وطن کی جای ماست؟
شماره ۱۴۸ - زکام اینکه فرو ریزدم، نه دندان است
شماره ۱۵۰ - این درهم و دینار، که چشم تو بر آن است
شماره ۱۵۱ - غازه را آتش از آن چهره دگر در جان است
شماره ۱۵۲ - قالیت، گرنه کار کرمان است
شماره ۱۵۳ - بهار ما، نفس سرد و، چشم گریان است
شماره ۱۵۶ - در ره حق، گام اول ترک هستی دادن است
شماره ۱۵۷ - سرگشتگی نصیب دل خسته من است
شماره ۱۵۸ - فکر آن موی میانم، بسکه در کاهیدن است
شماره ۱۶۰ - بعد مردن، نشان ما سخن است