عرفان

بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۱ - دوش ساقی پیشم آمد تاکه جام می دهد بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۲ - در ودیوار دل از عشق جانان چون خراب آید بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۸ - شب شد وشمس منزوی گردید بلند اقبال غزلیات شماره ۲۱۹ - پیش شیرین لب او وصف ز شکر نکنید بلند اقبال غزلیات شماره ۲۲۳ - با لب لعلت مرا با چشمه حیوان چه کار بلند اقبال غزلیات شماره ۲۲۵ - پرده را از روی خود انداخت یار بلند اقبال غزلیات شماره ۲۲۶ - التفاتی به ما ندارد یار بلند اقبال غزلیات شماره ۲۲۷ - زد سر زلف خود آن دلبر که اکنون دل ببر بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۲ - یادگار از جم به جا نبود به غیر ازجام دیگر بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۳ - ای گیسوی توواللیل ای رویت آیه نور بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۵ - نصیب جان ودلم شد بلای هجرت باز بلند اقبال غزلیات شماره ۲۳۷ - چنگ این همه در طره طرار مینداز بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴۱ - ساقی دگر شراب به جام از سبو مریز بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴۵ - دلا غلام در دوست باش و سلطان باش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۴۶ - خواه اندر کعبه باش وخواه در بتخانه باش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۱ - لعلی ازکان بدخش آورده لب می خواندش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۵ - شنیده ام سخنی خوش که گفت باده فروش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۶ - خیز ای نگار باده بیاور پیش بلند اقبال غزلیات شماره ۲۵۹ - نوشته حاشیه صفحه جمال توخط بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۱ - پروانه را که داده تعلق به نور شمع