عرفان

بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۶ - دامن آن ماهم ار افتد به کف بلند اقبال غزلیات شماره ۲۶۷ - ندیده روی دلبر را شدم از جان و دل عاشق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۱ - ای رخت آئینه انوار حق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۲ - عقل است همچوشمع بر آفتاب عشق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۳ - عقل حیران گشته اندرکار عشق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۷۴ - الامان از عشق و از آزار عشق بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۲ - به جمال توگشته دل مایل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۴ - مرا به جز غم وحسرت ز عشق یار چه حاصل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۵ - یا مشو ازدردعشق ای دل علیل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۷ - کشدم بی تو بر بهشت ار میل بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۸ - داده شه فرمان که مستان را نمایند احترام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۸۹ - ندیده برده دل و دین ز کف جمال توام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۳ - من اگر دور از توام پیش توام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۴ - فاش گویم عاشق رخسار دلبر گشته ام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۵ - عشق چون شمع است ومن پروانه ام بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۸ - من نه مستم از شراب از چشم یار مستم بلند اقبال غزلیات شماره ۲۹۹ - دوش با خونین دل خود گفتگوئی داشتم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۰۲ - خراب کرد فراق رخ تو بنیادم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۰۵ - کافرم خوانند چون عاشق بدان دلبر شدم بلند اقبال غزلیات شماره ۳۰۷ - از چهر آتشین تو آتش به جان شدم