غزل ۳۶۶ - هر کرا چون تو پریزاده ز در باز آید
غزل ۳۷۴ - نالهٔ بلبل شوریده به جایی برسید
غزل ۳۷۷ - ای مردم کور، این چه بهارست ببینید
غزل ۳۷۸ - هر که از برگ و از نوا گوید
غزل ۳۸۰ - وقت گلست، ای غلام، روز می است، ای پسر
غزل ۳۹۵ - ای دل، بیا و در رخ آن حور مینگر
غزل ۳۹۸ - ای ساربان، که رنج کشیدی ز راه دور
غزل ۳۹۹ - همه عالم پرست ازین منظور
غزل ۴۰۷ - منم غریب دیار تو، ای غریبنواز
غزل ۴۰۸ - آن سست عهد سخت کمان اوفتاد باز
غزل ۴۱۲ - عنایتیست خدا را به حال ما امروز
غزل ۴۱۸ - در ضمیر ما نمیگنجد بغیر از دوست کس
غزل ۴۱۹ - بیا، که صفهٔ ما بوریای میکده بس
غزل ۴۲۰ - به رخ شمع شبستانم تویی بس
غزل ۴۲۳ - عشرت بهار کن، که شود روزگار خوش
غزل ۴۲۴ - دمشق فتنه شد بغداد و توفان بلا آبش
غزل ۴۳۰ - چو نام او همی گویی به نام خود قلم در کش
غزل ۴۳۱ - دلا، دگر قدم از کوی دوست بازمکش
غزل ۴۳۲ - که میبرد خبر عاشقان شیفته حالش؟
غزل ۴۳۵ - نیست عیب ار دوست میدارم منش