غزل ۴۳۷ - بباد صبا گفتم از شوق دوش
غزل ۴۴۱ - دشمن بیحاصلم را شرم باد از کار خویش
غزل ۴۴۷ - دلم خرقهای دارد از پیر عشق
غزل ۴۴۸ - ز حسن تو پیدا شد آیین عشق
غزل ۴۵۰ - زاهدان را گذاشتیم به جنگ
غزل ۴۵۴ - من نخواهم برد جان از دست دل
غزل ۴۵۸ - نازنین، عیب نباشد، که کند ناز ای دل
غزل ۴۵۹ - سودای عشق خوبان از سربدر کن، ای دل
غزل ۴۶۳ - بنمای روی خویش، که غیر از تو هر چه هست
غزل ۴۶۷ - توبه کردم ز توبه کردن خام
غزل ۴۶۸ - قاصرات الطرف فی حجب الخیام
غزل ۴۷۴ - به مسجد ره نمیدانم، گرفتار خراباتم
غزل ۴۷۷ - ای زاهد مستور، زمن دور، که مستم
غزل ۴۷۹ - گر یار بلند آمد، من پستم و من پستم
غزل ۴۸۶ - نبض دل شوریدهٔ محرور گرفتم
غزل ۴۸۸ - خود را ز بد و نیک جدا کردم و رفتم
غزل ۴۸۹ - مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتم
غزل ۴۹۲ - معراج ما به روح و روان بود صبح دم
غزل ۴۹۵ - هر چند به کوی او دیرست که پی بردم
غزل ۴۹۶ - من بادهٔ عشق نوش کردم