غزل ۸۰ - هر چه دیدیم درین باغ، ندیدن به بود
غزل ۸۱ - میکند یادش دل بیتاب و از خود میرود
غزل ۸۲ - دل از مشاهدهٔ لالهزار نگشاید
غزل ۸۴ - خواری از اغیار بهر یار میباید کشید
غزل ۸۵ - چون صراحی رخت در میخانه میباید کشید
غزل ۸۶ - من نمیآیم به هوش از پند، بیهوشم گذار
غزل ۸۸ - شرح دشت دلگشای عشق را از ما مپرس
غزل ۸۹ - صد گل به باد رفت و گلابی ندید کس
غزل ۹۰ - ز خارزار تعلق کشیده دامان باش
غزل ۹۲ - از هر صدا نبازم، چون کوهٔ لنگر خویش
غزل ۹۳ - سیراب در محیط شدم ز آبروی خویش
غزل ۹۴ - در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع
غزل ۹۵ - تا چند گرد کعبه بگردم به بوی دل؟
غزل ۹۷ - روزگاری شد ز چشم اعتبار افتادهام
غزل ۹۸ - در نمود نقشها بیاختیار افتادهام
غزل ۹۹ - از جنون این عالم بیگانه را گم کردهام
غزل ۱۰۰ - ماه مصرم، در حجاب چاه کنعان ماندهام
غزل ۱۰۳ - نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم
غزل ۱۰۴ - ترک سر کردم، ز جیب آسمان سر بر زدم
غزل ۱۰۶ - مکش ز حسرت تیغ خودم که تاب ندارم