عرفان

مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۱ - مکن ای دوست غریبم سر سودای تو دارم مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۲ - منم آن کس که نبینم بزنم فاخته گیرم مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۳ - به خدا کز غم عشقت نگریزم نگریزم مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۵ - من اگر دست­‌زنانم نه من از دست زنانم مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۶ - زیکی پسته‌­دهانی صنمی بسته­‌دهانم مولوی غزلیات غزل ۱۶۱۸ - علم عشق برآمد برهاند ز زحیرم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۰ - هوسی­‌ست در سر من که سر بشر ندارم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۱ - چو غلام آفتابم هم از آفتاب گویم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۲ - تو ز من ملول گشتی که من از تو ناشتابم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۴ - خبری اگر شنیدی ز جمال و حسن یارم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۸ - دیده از خلق ببستم چو جمالش دیدم مولوی غزلیات غزل ۱۶۲۹ - دل چه خورده‌­ست عجب دوش که من مخمورم؟ مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۱ - در فروبند که ما عاشق این میکده‌­ایم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۲ - هله رفتیم و گرانی ز جمالت بردیم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۳ - در فروبند که ما عاشق این انجمنیم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۴ - عقل گوید که من او را به زبان بفریبم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۵ - دم به دم از ره دل پیک خیالش رسدم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۷ - منم آن دزد که شب نقب زدم ببریدم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۸ - مادرم بخت بدست و پدرم جود و کرم مولوی غزلیات غزل ۱۶۳۹ - ای خوشا روز که پیش چو تو سلطان میرم