عرفان

مولوی غزلیات غزل ۱۶۹۶ - ای چرخ عیب جویم وی سقف پرستیزم مولوی غزلیات غزل ۱۶۹۹ - دل را ز من بپوشی یعنی که من ندانم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۰ - عالم گرفت نورم، بنگر به چشم‌هایم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۱ - آوازهٔ جمالت از جان خود شنیدیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۲ - درده شراب یکسان، تا جمله جمع باشیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۳ - من آن شب سیاهم کز ماه خشم کردم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۵ - از ما مشو ملول که ما سخت شاهدیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۶ - برخیز تا شراب به رطل و سبو خوریم مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۷ - چیزی مگو که گنج نهانی خریده‌ام مولوی غزلیات غزل ۱۷۰۸ - ای گوش من گرفته، تویی چشم روشنم مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۰ - با روی تو ز سبزه و گلزار فارغیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۱ - بگشای چشم خود که از آن چشم روشنیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۲ - ما در جهان موافقت کس‌ نمی‌کنیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۳ - خیزید عاشقان که سوی آسمان رویم مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۴ - چند روی‌ بی‌خبر؟ آخر بنگر به بام مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۵ - هر که بمیرد شود دشمن او دوستکام مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۶ - امشب جان را ببر از تن چاکر تمام مولوی غزلیات غزل ۱۷۱۸ - ای تو ترش کرده رو، تا که بترسانی‌ام مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۰ - بار دگر ذره‌وار، رقص کنان آمدیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۱ - خوش سوی ما آدمی، زانچه که ما هم خوشیم