عرفان

مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۲ - بدار دست ز ریشم که باده‌یی خوردم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۳ - نیم ز کار تو فارغ، همیشه در کارم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۴ - همه جمال تو بینم، چو چشم باز کنم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۵ - نگفتمت مرو آن جا که آشنات منم؟ مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۶ - بیار باده که دیر است در خمار توام مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۷ - به غم فرونروم، باز سوی یار روم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۸ - مرا اگر تو نخواهی، منت به جان خواهم مولوی غزلیات غزل ۱۷۲۹ - اگر چه شرط نهادیم و امتحان کردیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۱ - اگر زمین و فلک را پر از سلام کنیم مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۲ - به حق آن که بخواندی مرا ز گوشهٔ بام مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۴ - سماع چیست؟ ز پنهانیان دل پیغام مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۵ - به گوش من برسانید هجر تلخ پیام مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۷ - بیار باده که اندر خمار خمارم مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۸ - به گوشه‌یی بروم، گوش آن قدح گیرم مولوی غزلیات غزل ۱۷۳۹ - زهی حلاوت پنهان، در این خلای شکم مولوی غزلیات غزل ۱۷۴۱ - به کوی عشق تو من نامدم که باز روم مولوی غزلیات غزل ۱۷۴۳ - اگر چه ما نه خروس و نه ماکیان داریم مولوی غزلیات غزل ۱۷۴۴ - بیار مطرب، بر ما کریم باش، کریم مولوی غزلیات غزل ۱۷۴۵ - فضول گشته‌ام امروز، جنگ می‌جویم مولوی غزلیات غزل ۱۷۴۶ - بران شده‌ست دلم کآتشی بگیرانم