غزل ۱۷۴۷ - اگر به عقل و کفایت پی جنون باشم
غزل ۱۷۴۸ - میگریزد از ما و ما قوامش داریم
غزل ۱۷۴۹ - گه چرخ زنان همچون فلکم
غزل ۱۷۵۱ - تشنهٔ خویش کن، مده آبم
غزل ۱۷۵۴ - آتشی از تو در دهان دارم
غزل ۱۷۵۵ - در طریقت دو صد کمین دارم
غزل ۱۷۵۶ - تا به جان مست عشق آن یارم
غزل ۱۷۵۷ - همتم شد بلند و تدبیرم
غزل ۱۷۵۸ - در وصالت چرا بیاموزم
غزل ۱۷۵۹ - اه چه بیرنگ و بینشان که منم
غزل ۱۷۶۰ - به خدایی که در ازل بودهست
غزل ۱۷۶۳ - ما که باده ز دست یار خوریم
غزل ۱۷۶۵ - عاشق روی جان فزای توایم
غزل ۱۷۶۷ - تو چه دانی که ما چه مرغانیم؟
غزل ۱۷۶۸ - چند قبا بر قد دل دوختم
غزل ۱۷۶۹ - ای دل صافی دم ثابت قدم
غزل ۱۷۷۰ - آمد سرمست سحر دلبرم
غزل ۱۷۷۲ - چند گهی فاتحه خوانت کنم
غزل ۱۷۷۳ - بار دگر جانب یار آمدیم
غزل ۱۷۷۴ - ما به تماشای تو بازآمدیم