غمگین

امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۷۰ - دل رفت و آرزوی تو از دل نمی شود امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۸۹۰ - به بام خویش چو آن ماه کج کلاه برآید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۰۳ - گل و شکوفه همه هست و یار نیست، چه سود؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۰۷ - به دیده و دل من دوست خانه می طلبد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۲۰ - کسی که بهر تو جان باختن هوس دارد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۵۱ - فسرده را سخن از عاشقی نباید راند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۵۳ - دل ز تو بی غم نتوانیم کرد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۹۸۹ - دهنت را نفس نمی بیند امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۱۲ - از اشک من به کویت جز سرخ گل نروید امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۵۰ - کدام دل که تو غمزده زدی فگار نشد؟ امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۵۶ - هوایی در سرم افتاده، جانم خاک خواهد شد امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۰۷۸ - در سینه دارم کوه غم، داند اگر یار این قدر امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۳۷ - کار دلم از دست شد، ای دلربا، فریادرس امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۵۰ - پیش چشم خود مگو، گر با تو گویم سوز خویش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۱۸۳ - ستمگری که دلم شاد نیست جز به غمش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۰۱ - نیاید گر چه هرگز از فرامش گشتگان یادش امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۴۵ - همیشه در فراقت با دل افگار می گریم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۵۰ - نیارم تاب دیدن، دیر دیرت بهر آن بینم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷۴ - هر دم غم خود با دل افگار بگویم امیرخسرو دهلوی غزلیات شماره ۱۲۷۷ - به رخ خاک درت رفتیم و رفتیم