غزل ۵۸۵۹ - ما پرده از حقیقت عالم کشیده ایم
غزل ۵۸۶۰ - مادام را ز دانه صیاد دیده ایم
غزل ۵۸۶۴ - ما همچو غنچه سر به گریبان کشیده ایم
غزل ۵۸۶۶ - ما گر چه در بلندی فطرت یگانه ایم
غزل ۵۸۷۰ - ما داغ توبه بر دل ساغر گذاشتیم
غزل ۵۸۷۱ - ما خنده را به مردم بیغم گذاشتیم
غزل ۵۸۷۳ - هموار از درشتی چرخ دغا شدیم
غزل ۵۸۷۴ - نقش مراد اگر چه نشد دستگیر ما
غزل ۵۸۷۵ - ما تازه روی چون صدف از دانه خودیم
غزل ۵۸۷۶ - ما در شکست گوهر یکدانه خودیم
غزل ۵۸۷۷ - با هر که شکوه از دل افگار می بریم
غزل ۵۸۷۸ - در کوی جان به قطع مراحل نمی رسیم
غزل ۵۸۷۹ - گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم
غزل ۵۸۸۱ - تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟
غزل ۵۸۸۲ - ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟
غزل ۵۸۸۳ - ما درد را به ذوق می ناب می کشیم
غزل ۵۸۸۴ - ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم
غزل ۵۸۸۹ - در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟
غزل ۵۸۹۱ - از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم
غزل ۵۸۹۲ - ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم