فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۱ - به خاک هند مرا تاب زیستن ز کجاست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۴ - خشت کوی می فروشان سر بسر آیینه است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۵ - شمعیم و زندگانی ما در گداز ماست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۲۹ - هر کجا موج زند جام شرابی دام است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۳۰ - درین چمن هوس عیش، کیمیا طلبی ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۳۴ - جدل از خصم هنر باشد و از من عیب است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۳۵ - خوش وقت آنکه خصمی گردون ندیده است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۳۸ - بنای توبه ز ابر بهار در خلل است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴۳ - ز جوش ناله به دل اضطراب بسیار است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴۴ - غنچه دلتنگ و لاله در خون است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۴۶ - خوش آن کز فکر بیش و کم گذشته ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۳ - غیر بدگویی اگر خصم پرآشوب نداشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۴ - عشق را چندان که مهرش بود هم کینش بد است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۷ - می بی منت اگر میل کنی، حیرانی ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۵۸ - کی توان در عشق، بی سامان حیرانی نشست؟ سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۷۰ - به توبه هر که ز یک قطره ی شراب گذشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۷۲ - در گلستان جهان هر مرغ نالان خود است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۷۴ - از بس که تلخکام ازین ناتوان گذشت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۷۸ - از شوق تو دل همره عمر گذران است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۸۰ - درین حدیقه دل مستمند بسیار است