فلسفه

سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۳۴ - مهر و کین تو هر دو مطلوب است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۴۷ - هر چه گوید ز بقا عمر سبکسر، باد است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۴۹ - حاجت به گل ندارد، آن سر که کج کلاه است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۱ - روی نیکوی ترا تندی خو در کار است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۵ - میان عافیت و روزگار ما جنگ است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۶ - دل به یک زمزمه، چون آینه، پرداز گرفت سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۸ - سروکارم نه به کفر و نه به دین می بایست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۵۹ - نه در کلاه نمد راحتی، نه در تاج است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۶۹ - زلف تو رنگ و بوی ز عنبر گرفته است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۵ - کدام دل که ز تاب حسد گداخته نیست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۸ - چو زاهد در دماغم شوری از وسواس پیچیده ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۷۹ - خاک راهیم و غبار ما چو آب گوهر است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۰ - منم که مایه ی جمعیتم پریشانی ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۲ - دل رمیده ام از خنده ی تو بیزار است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۸۷ - بیا که وصل تو گل را بهار دلخواه است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۹۳ - بیا که بی لب لعل تو بس که پیر شده ست سلیم تهرانی غزلیات شماره ۱۹۵ - گل نشاط به بزم شراب پامال است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۱۲ - نارسایی به هنر در همه جا همراه است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۱۴ - دلی که صید بتان گشت فارغ از ستم است سلیم تهرانی غزلیات شماره ۲۱۶ - پیاله گیر که عذر شراب بی نمک است