قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۰۶ - بنادانان مگو سر حقایق
بنادانان مگو سر حقایق سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فی صفةالنّفس واحواله
دزد خانه است نفس حالی بین ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - معالجه طول أمل
بدان که معالجه مرض طول أمل، یاد مرگ و خیال مردن است، زیرا یاد مرگ، آدمی را از دنیا دلگیر و دل را از دنیا سیر می سازد و از این جهت حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «بسیار یاد آورید شکننده لذتها را عرض کردند: یا رسول الله آن چیست؟ فرمود: موت است، و هیچ بنده ای نیست که حقیقت آن را یاد کند مگر اینکه وسعت دنیا بر او تنگ می شود و اگر شدت و ألمی دارد و دل او به سبب امری از دنیا تنگ شده است گشاده می گردد» و به آن حضرت عرض کردند که «آیا کسی با شهدای أحد محشور خواهد شد؟ فرمود: بلی کسی که شبانه روزی بیست مرتبه مرگ را یاد کند» و فرمود: «کسی که شایسته عنایت و دوستی حق شود، و سزاوار سعادت گردد، أجل پیش چشم او آید، و همیشه در برابر او باشد، و أمل و أمید دنیا به پشت سر وی رود یعنی همیشه در فکر مرگ باشد و هیچ در یاد أمور دنیوی و اسباب زندگانی نباشد و چون کسی مستحق شقاوت و دوستی شیطان شود و شایسته آن باشد که شیطان متولی امور و صاحب اختیار او باشد برعکس آن می شود یعنی أمل به پیش چشم وی آید و أجل به پشت سر او رود». سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹ - روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۱۹ - والله به خدا که ما خدا می دانیم
والله به خدا که ما خدا می دانیم اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۷ - یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۸ - ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
ای ماه، ز پیوستن من عار مدار رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - بیجهت توسن کین تاختهای یعنی چه؟
بیجهت توسن کین تاختهای یعنی چه؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۲۱ - این چه حدیثست که کرد آن صنم؟
این چه حدیثست که کرد آن صنم؟ انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ - در تعریف عمارت و مدح صاحب ناصرالدین طاهر
ای به خوبی و خرمی چو بهار آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱ - گفتی: که دلت از عشق پیوسته غمین بادا
گفتی: که دلت از عشق پیوسته غمین بادا کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۷ - امروز روی تو ز همه روز خوشترست
امروز روی تو ز همه روز خوشترست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضا
گل باز طراوتی دگر دارد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳ - یارا یارا ترا چه یارا
یارا یارا ترا چه یارا قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۹۵ - طالبانی که اسیرند درین حبس بدن
طالبانی که اسیرند درین حبس بدن انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح امیر سید مجدالدین ابوطالب
زان پس که قضا شکل دگر کرد جهان را صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهد
وفا بالعهد آن باشد که عاشق امیر معزی : قصاید
شماره ۷۸ - سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست
سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲۴ - مخلصانه به صدق بی اکراه
مخلصانه به صدق بی اکراه عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۲ - آمان
به نوشتهٔ عارف در دیوانش، این تصنیف سال ۱۳۲۶ ه. ق پس از مرگ شیدا در «ورود فاتحین ملت به طهران» ساخته شده است. موسی خان معروفی هم بعداً تنظیمی از این اثر صورت داد که کمابیش مبنای اجراهای بعدی قرار گرفت.
شماره ۴۰۶ - بنادانان مگو سر حقایق
بنادانان مگو سر حقایق سنایی غزنوی : الباب السّابع فصل فیالغرور و الغفلة والنسیان و حبّالامانی والتّهور فی امور الدّنیا و نسیانالموت والبعث والنشر
فی صفةالنّفس واحواله
دزد خانه است نفس حالی بین ملا احمد نراقی : باب چهارم
فصل - معالجه طول أمل
بدان که معالجه مرض طول أمل، یاد مرگ و خیال مردن است، زیرا یاد مرگ، آدمی را از دنیا دلگیر و دل را از دنیا سیر می سازد و از این جهت حضرت پیغمبر صلی الله علیه و آله و سلم فرمود: «بسیار یاد آورید شکننده لذتها را عرض کردند: یا رسول الله آن چیست؟ فرمود: موت است، و هیچ بنده ای نیست که حقیقت آن را یاد کند مگر اینکه وسعت دنیا بر او تنگ می شود و اگر شدت و ألمی دارد و دل او به سبب امری از دنیا تنگ شده است گشاده می گردد» و به آن حضرت عرض کردند که «آیا کسی با شهدای أحد محشور خواهد شد؟ فرمود: بلی کسی که شبانه روزی بیست مرتبه مرگ را یاد کند» و فرمود: «کسی که شایسته عنایت و دوستی حق شود، و سزاوار سعادت گردد، أجل پیش چشم او آید، و همیشه در برابر او باشد، و أمل و أمید دنیا به پشت سر وی رود یعنی همیشه در فکر مرگ باشد و هیچ در یاد أمور دنیوی و اسباب زندگانی نباشد و چون کسی مستحق شقاوت و دوستی شیطان شود و شایسته آن باشد که شیطان متولی امور و صاحب اختیار او باشد برعکس آن می شود یعنی أمل به پیش چشم وی آید و أجل به پشت سر او رود». سنایی غزنوی : رباعیات
رباعی ۱۷۹ - روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید
روزی که بتم ز فوطه رخ بنماید شاه نعمتالله ولی : رباعیات
رباعی ۲۱۹ - والله به خدا که ما خدا می دانیم
والله به خدا که ما خدا می دانیم اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۷ - یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید
یاران، خرد خوار و خجل نیست پدید اوحدی مراغهای : رباعیات
رباعی ۹۸ - ای ماه، ز پیوستن من عار مدار
ای ماه، ز پیوستن من عار مدار رفیق اصفهانی : غزلیات
شماره ۲۸۳ - بیجهت توسن کین تاختهای یعنی چه؟
بیجهت توسن کین تاختهای یعنی چه؟ قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۲۱ - این چه حدیثست که کرد آن صنم؟
این چه حدیثست که کرد آن صنم؟ انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۸۳ - در تعریف عمارت و مدح صاحب ناصرالدین طاهر
ای به خوبی و خرمی چو بهار آذر بیگدلی : غزلیات
شماره ۱ - گفتی: که دلت از عشق پیوسته غمین بادا
گفتی: که دلت از عشق پیوسته غمین بادا کمالالدین اسماعیل : غزلیات
شماره ۱۷ - امروز روی تو ز همه روز خوشترست
امروز روی تو ز همه روز خوشترست کمالالدین اسماعیل : قطعات
شمارهٔ ۱۰۰ - وله ایضا
گل باز طراوتی دگر دارد فیض کاشانی : غزلیات
غزل ۱۳ - یارا یارا ترا چه یارا
یارا یارا ترا چه یارا قاسم انوار : غزلیات
شماره ۴۹۵ - طالبانی که اسیرند درین حبس بدن
طالبانی که اسیرند درین حبس بدن انوری : قصاید
قصیدهٔ شمارهٔ ۵ - در مدح امیر سید مجدالدین ابوطالب
زان پس که قضا شکل دگر کرد جهان را صفی علیشاه : بحرالحقایق
بخش ۵۰۲ - الوفاء بالعهد
وفا بالعهد آن باشد که عاشق امیر معزی : قصاید
شماره ۷۸ - سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست
سروی بهراستی چو تو در جویبار نیست شاه نعمتالله ولی : مفردات
شماره ۲۲۴ - مخلصانه به صدق بی اکراه
مخلصانه به صدق بی اکراه عارف قزوینی : تصنیفها
شمارهٔ ۲ - آمان
به نوشتهٔ عارف در دیوانش، این تصنیف سال ۱۳۲۶ ه. ق پس از مرگ شیدا در «ورود فاتحین ملت به طهران» ساخته شده است. موسی خان معروفی هم بعداً تنظیمی از این اثر صورت داد که کمابیش مبنای اجراهای بعدی قرار گرفت.
