شماره ۱۶۱ - چو نام مستیِ نرگس به بزم باغ برآمد
شماره ۱۶۳ - خطت را تا به خون ریزی نشان شد
شماره ۱۶۴ - خطت صحیفهٔ مه را نقاب مشگین کرد
شماره ۱۶۵ - خیال روی تو از سر به در نخواهم کرد
شماره ۱۶۷ - در ازل مهر تو با جان رقم غم می زد
شماره ۱۶۹ - در چمن سبزهٔ سیراب به هرجا که رسید
شماره ۱۷۰ - در چمن دوش به گل بلبل دشوار پسند
شماره ۱۷۱ - دلم جز داغ نومیدی ز جان حاصل همین دارد
شماره ۱۷۲ - دل جز به غمت خاطر خوشنود ندارد
شماره ۱۷۳ - دل به رویت هوس صحبت جانی دارد
شماره ۱۷۴ - دل نه جز غصّه محرمی دارد
شماره ۱۷۵ - دل به یاد لب لعلت سخن از نوش نکرد
شماره ۱۷۶ - دلم جز با غمت خرّم نباشد
شماره ۱۷۸ - دل جفای خطت از دور قمر می داند
شماره ۱۷۹ - دلم از زلف تو پا بستهٔ سودا آمد
شماره ۱۸۰ - دل در آن زلف شد و روی دل افروز ندید
شماره ۱۸۲ - راستی را شیوه یی کآن سرو قامت می کند
شماره ۱۸۳ - روی تو طعنه بر گُل سیراب می زند
شماره ۱۸۴ - ز بهر غارت جان عشق لشکر اندازد
شماره ۱۸۵ - ز غمزه چشم تو چون تیر در کمان آورد