غزل ۱۹۱ - هر زمان عشقش سر از جایی دگر بر میکند
غزل ۱۹۲ - بوی زلف او دماغ جان معطر میکند
غزل ۱۹۳ - سنبلت را صبا بر گل مشوش میکند
غزل ۱۹۴ - چشم مستت گرچه با ما ترک تازی میکند
غزل ۱۹۵ - با سر زلفش دلم، پیوند جانی میکند
غزل ۱۹۷ - گاه در مصطبه دردی کش رندم خوانند
غزل ۱۹۸ - خام خم را ز لبت، رنگ اگر وام کنند
غزل ۲۰۰ - خیال زلف تو چشمم به خواب میبیند
غزل ۲۰۱ - اگرم بر سر آتش بنشانی چون عود
غزل ۲۰۲ - آن پری کیست که از عالم جان روی نمود؟
غزل ۲۰۳ - آنجا که عشق آمد کجا پند و خرد را جا بود؟
غزل ۲۰۴ - دوشم آن گلچهره در آغوش بود
غزل ۲۰۶ - ماهی ار ماه فلک را از کمان ابرو بود
غزل ۲۰۷ - دی دیده از خیال رخش بازمانده بود
غزل ۲۰۸ - همچنان مهر توام مونس جان است که بود
غزل ۲۰۹ - جان شیرین گر قبول چون تو جانانی بود
غزل ۲۱۰ - سر سودای تو هرگز ز سر ما نرود
غزل ۲۱۱ - از چشم من خیال قدش کی برون رود؟
غزل ۲۱۲ - باد صبا به باغ به بوی تو میرود
غزل ۲۱۳ - آن سرو بین که باز چه رعنا همی رود