غزل ۳۴۷ - آمدهای به منزلم، ای مه نازنین، فرو
غزل ۳۴۸ - باز، ای سوار شوخ، کجا می روی؟ مرو
غزل ۳۴۹ - این چه چشسمت؟ که بی خوابم ازو
غزل ۳۵۰ - یار وداع می کند، تاب وداع یار کو؟
غزل ۳۵۲ - هر کس که نیست کشته عشقت هلاک به
غزل ۳۵۳ - چشم او می خورده و خود را خراب انداخته
غزل ۳۵۴ - بلبل به باغ و جغد به ویرانه ساخته
غزل ۳۵۷ - جان من، گاهی سخن کن ز آن لب و کامی بده
غزل ۳۵۸ - کیست آن سرو روان؟ کز ناز دامن بر زده
غزل ۳۵۹ - بر بستر هلاکم، بیمار و زار مانده
غزل ۳۶۱ - به خون نشست دلم، خار غم خلیده خلیده
غزل ۳۶۲ - دردا! که باز ما را دردی عجب رسیده
غزل ۳۶۳ - خطت، که رقم بر ورق لاله کشیده
غزل ۳۶۴ - به کجا روم ز دردت؟ چه دوا کنم؟ چه چاره؟
غزل ۳۶۵ - تو را که جان منی، ساخت ناتوان روزه
غزل ۳۶۷ - تا چند بهر کشتن ما جور و کین همه؟
غزل ۳۷۰ - ای تیر غمت را دل عشاق نشانه
غزل ۳۷۳ - ای که به خون مردمان چشم سیاه کرده ای
غزل ۳۷۴ - کشیده ای می و بالای منظر آمده ای
غزل ۳۷۶ - امشب تو باز چشم و چراغ که بوده ای؟