غزل ۴۰۱ - جان من در فرقت جانان برآید کاشکی!
غزل ۴۰۲ - یار دور از صحبت اغیار بودی کاشکی!
غزل ۴۰۳ - با تو از اول نبودی آشنایی کاشکی!
غزل ۴۰۴ - ای گلستان جمالت در کمال خرمی
غزل ۴۰۵ - اگر بلطف بخوانی وگر بجور برانی
غزل ۴۰۶ - تو از من فارغ و من از تو دارم صد پریشانی
غزل ۴۰۷ - چه حاجتست که گه خشم و گه عتاب کنی؟
غزل ۴۰۸ - ز روی ناز و حیا منعم از نیاز کنی
غزل ۴۰۹ - چه شد که جانب اهل وفا گذر نکنی؟
غزل ۴۱۰ - ناگاه اگر ز ما سخنی گوش می کنی
غزل ۴۱۱ - ای که در عاشق کشی هر لحظه صد خون میکنی
غزل ۴۱۲ - تیر و کمان گرفته ای، سوی شکار میروی
غزل ۴۱۳ - سوی شکار، ای بت رعنا، چه میروی؟
غزل ۴۱۴ - آن کف پا بر زمین حیفست، ای سرو سهی
غزل ۴۱۵ - خدا را، سوی مشتاقان نگاهی
غزل ۴۱۶ - ای صد هزار چون من خاک در سرایی
غزل ۴۱۷ - برهت ز رشک میرم، چو بغیر همره آیی
غزل ۴۲۰ - سحرگاهان که چون خورشید از منزل برون آیی
غزل ۴۲۱ - عشاق را حیات بجانست و جان تویی
شماره ۲۲ - گر زلف پریشانت در دست صبا افتد