غزل ۳۱۵ - فدای آن سگ کو باد جان ناتوان من
غزل ۳۱۷ - خوش آنکه در همه روی زمین تو باشی و من!
غزل ۳۱۹ - بهر خون ریز دلم، ترک کمان ابروی من
غزل ۳۲۰ - شهید عشقم و از خاک من خون داده نم بیرون
غزل ۳۲۲ - مردم از درد و نگفتی: دردمند ماست این
غزل ۳۲۳ - دلا، زان لب زلال خضر می خواهی، خیالست این
غزل ۳۲۴ - آخر، ای آرام جان، سوی دل افگاری ببین
غزل ۳۲۵ - من و تخیل حسنت، چه یار بهتر ازین؟
غزل ۳۳۰ - چنان بلند نشد سرو ناز پرور او
غزل ۳۳۱ - آنکه رفت امروز و صد دل می رود دنبال او
غزل ۳۳۳ - چند گیرد جام می کام از لب میگون او؟
غزل ۳۳۴ - خواهم فگندن خویش را پیش قد رعنای او
غزل ۳۳۶ - چند سوزی داغها بر دست؟ آه از دست تو
غزل ۳۳۷ - چند پنهان کنم افسانه هجران از تو؟
غزل ۳۳۸ - من بیدل به عمر خود ندیدم یک نگاه از تو
غزل ۳۳۹ - لیلی و مجنون اگر میبود در دوران تو
غزل ۳۴۱ - ای بی وفا، چه چاره کنم با جفای تو؟
غزل ۳۴۲ - بیا، تا نقد جان را برفشانم در هوای تو
غزل ۳۴۴ - سازم قدم ز دیده و آیم به سوی تو
غزل ۳۴۶ - سینه مجروحست و از هر جانبی صد غم درو