غزل ۲۸۸ - ای گل، از شکل تو با ناز و خرامت گویم
غزل ۲۸۹ - یارب، غم بیرحمی جانان به که گویم؟
غزل ۲۹۰ - ساخت گدای درگهت مرحمت الهیم
غزل ۲۹۱ - ای ماه من و شاه سپاه همه خوبان
غزل ۲۹۲ - من گرفتار و تو در بند رضای دگران
غزل ۲۹۳ - ای پریچهره من، چند نشینی به کسان؟
غزل ۲۹۴ - صبح امید همانست و رخ یار همان
غزل ۲۹۵ - در قبای ارغوانی قد آن سرو روان
غزل ۲۹۷ - منم، چون غنچه، در خوناب زان گل برگ تر پنهان
غزل ۲۹۹ - اگر برای تو مردن، چه باک از آن مردن؟
غزل ۳۰۰ - خط ریحانش رقم بر نسترن خواهد زدن
غزل ۳۰۲ - عید قربان شد، بیا عاشق کشی بنیاد کن
غزل ۳۰۳ - ای دل، به کوی او مرو، از بیخودی غوغا مکن
غزل ۳۰۵ - برخیز و به سر وقت اسیران گذری کن
غزل ۳۰۶ - نظاره کن در آینه خود را، حبیب من
غزل ۳۰۷ - از فراق آن پری هر دم فزون شد درد من
غزل ۳۰۹ - به خاک پای تو، ای سرو ناز پرور من
غزل ۳۱۲ - نه رحم در دل یار و نه صبر در دل من
غزل ۳۱۳ - تا به کی تند شوی بهر جفای دل من؟
غزل ۳۱۴ - ای قدت نازک نهال جویبار چشم من