شماره ۳۸۴ - امشب که دل در آتش آن گلعذار بود
شماره ۳۸۵ - در دیده مرا بی تو پریشان نظری بود
شماره ۳۸۹ - به قامت شاخ گل را از دمیدن باز می دارد
شماره ۳۹۰ - خوش آنکه ساقی مجلس نقاب بردارد
شماره ۳۹۲ - به غیر از گریه عاشق در جهان کاری نمی دارد
شماره ۳۹۴ - به غیر از بزم خاموشی که آوازی نمی دارد
شماره ۳۹۷ - طرب یعقوب من در گوشهٔ بیت الحزن دارد
شماره ۳۹۸ - نیم ز افسردگی عاشق ولی دل یاد او دارد
شماره ۳۹۹ - دلم در خم زلف او سودای دگر دارد
شماره ۴۰۱ - مرغ اسیری که زخم خار ندارد
شماره ۴۰۲ - نکهت زلف تو را شمال ندارد
شماره ۴۰۳ - دل بی جهت شکایتی از روزگار کرد
شماره ۴۰۴ - من شعله ام، به پیرهنم هر که خار کرد
شماره ۴۰۵ - در دل سخت تو هر چند که جا نتوان کرد
شماره ۴۰۶ - طرّهٔ ناز را دو تا کرد که کرد؟ یار کرد
شماره ۴۰۷ - بلبل به گلستان سخن از روی تو می کرد
شماره ۴۱۱ - بار غم عشق تو مرا پشت دوتا کرد
شماره ۴۱۳ - سر زلفی به عالم دام کردند
شماره ۴۱۴ - اشکم نمک به دامن ناسور می کند
شماره ۴۱۶ - لبت به پیرهن تنگ غنچه خار کند